Tijden van grote leugens

De val van de Sovjet Unie en het einde van de Koude Oorlog (1947-1990) hebben een nieuw tijdperk in de moderne geschiedenis geïnaugureerd: het tijdperk van de zogenaamde nieuwe internationale orde.

Na de val van de Berlijnse muur begonnen de media over heel de wereld over het einde van de geschiedenis te praten. De auteur van deze ideologische theorie is de Amerikaanse ideoloog Francis Fukuyama. Een geschiedenis heeft haar eindpunt bereikt en een nieuwe gaat beginnen. Dit was de betekenis van de theorie die tot zware geopolitieke veranderingen heet geleid. Mensen zijn ervan overtuigd dat de geschiedenis afgelopen is en dat er een “nieuwe orde” moet komen. De Amerikanen wilden allang een “nieuwe orde” onder hun leiding afdwingen, maar de conjunctuur was daar nog niet rijp voor. Toen bleek dat  “de wereld” overtuigd was van de theorie van het geschiedeniseind, lanceerden de Amerikanen hun groot project. De VS deden eerder mee aan zogenaamde vredesmissies die in de meeste gevallen strategische dimensies hadden. De Amerikanen hebben hun les tijdens de Vietnamese oorlog geleerd, ze wilden geen Amerikaanse slachtoffers meer. Wanneer ze deelnemen aan een vredesmissie, dan doen ze dat op veel voorwaarden en vooral in eigen belang. Ze steunen de missies van de VN op het moment dat ze zeker weten dat deze missies geen gevaar opleveren en dat ze voor de Amerikanen zelf rendabel zullen zijn. Zo waren de Amerikanen bijvoorbeeld in Somalië, Libanon en in  Joegoslavië. 

De deelname van Amerika aan deze missies heeft geen directe link met het project van de “nieuwe orde”, maar indirect wel. Onder de noemer van “humanitaire hulp” verkennen de Amerikanen de gebieden waar ze zich bevinden en onderzoeken wat het ze kan opleveren. Naast de expedities in het kader van de vredesmissies, stuurden de Amerikanen in de jaren negentig van de vorige eeuw hun troepen naar Irak en Afghanistan. Het valt niet iedereen op dat de Amerikaanse soldaten binnen de zogenaamde hulpbehoevende gebieden geen blauwe helmen dragen. Ze dragen hun oorlogskleren en ze gebruiken hun tanks in plaats van de witte wagens van de VN.  Ze doen mee aan de vrede en humanitaire missies van de VN, maar hun deelname is altijd voorwaardelijk: en dat is het recht van hun soldaten om te schieten. De Amerikanen geloven in wat ze noemen “zero victims” na de disaster van Vietnam. 

In Somalië dragen de Amerikaanse soldaten bijvoorbeeld gewoon hun oorlogskleren en helmen, terwijl het daar om een vredesmissie gaat. Daar in Somalië en overal waar er sprake is van een zogenaamde vredesmissies, verbergen de Amerikanen niet dat ze superieur zijn en dat ze boven de regels staan. Hun internationale bondgenoten, o.a. Nederland, stemmen mee, vaak en helaas onvoorwaardelijk. In deze “vredesmissies”dekken de VN en de VS elkaar, ze werken samen, soms tegen de wil van de internationale gemeenschap zelf. Maar, er zijn gevallen waar de VS de VN passeren, want de Amerikanen willen niet vernederd worden. Ze zijn in staat om de “nieuwe orde” met tanks en raketten af te dwingen.

De nieuwe orde in Dar Al Islam 

 

Gedurende de Koude Oorlog was Europa bijna onzichtbaar in het veld, de Europeanen hielden zich na de oorlog voornamelijk bezig met de wederopbouw. Met het Marshallplan na de oorlog hebben de Amerikanen Europa in een soort schuldgevoel gegijzeld. Zo hebben de Europeanen tijdens de Koude Oorlog alles aan the big brother gedelegeerd, alles wat deze big brother deed en doet is juist.

Na de Koude Oorlog ontstond de hoop dat Europa evenwicht in de internationale verhoudingen zou brengen. De verdwijning van de Sovjets heeft geleid tot de dominantie van de Amerikanen, vandaar de hoop dat Europa haar historische positie opnieuw zou innemen. Maar het mocht niet zijn, de “renaissance” van Europa was slechts een mythe, en de Amerikanen zelf beseffen dat. De Europeanen zijn verdeeld en ze kunnen op geen enkele wijze voor internationaal evenwicht zorgen. Sommige landen, zoals Nederland, verschuilen zich, met zichtbaar opportunisme, achter de Amerikanen. Deze landen gebruiken de retoriek die door de Amerikanen wordt geproduceerd om de internationale gemeenschap te verleiden: een veilige wereld, nieuwe orde, democratisering van het Midden Oosten, uitschakeling van de wereldvijanden zoals de Taliban…enz. Nederland doet dus mee aan de nobele missies die de Amerikanen leiden, de Nederlandse soldaten zijn jarenlang in Afghanistan gestationeerd. Vanuit Den Haag komen steeds berichten dat het vertrek van de Hollanders uit Afghanistan een ramp zal zijn voor de democratie in dat land, of dat de Taliban weer de wereld gaan aanvallen als de Hollanders weg zijn. Terwijl we beter weten wordt dit geloofd, alsof de burger in dit land gedoemd is om de “officiële” leugens te accepteren. Zijn de Amerikanen en hun bondgenoten in Afghanistan om het land te democratiseren? Wij zijn in het westen kennelijk zo humanitair en zo broederlijk en zo bereid om het onrecht overal in de wereld te bestrijden. Maar in de werkelijkheid zijn wij in het westen alleen dapper genoeg om grote leugens te produceren en erin te marchanderen, wij zijn zo hypocriet om onze hebberigheid te camoufleren door de schuld bij de andere te leggen.

Gelijk na het eind van de Koude Oorlog, mikten de Amerikaanse strategen op de regio Great Middel East. Om het Aziatische gevaar tegen te houden, moesten de Amerikanen dicht bij de oliebronnen komen en zich vestigen in het hart van het gebied dat een soort buffer is tussen Azië en Europa. De weg naar de traditionele Dar Al islam (Midden Oosten) moest dan ontworpen worden via de mythe van de nieuwe internationale orde. Niets mag “buiten de internationale wetten” gebeuren en het ontwerpen van de weg naar Dar Al Islam moet ook “wettelijk” zijn. Tot begin jaren negentig waren de Amerikaanse ideologen en strategen nog bezig met hun zoektocht naar een nieuwe vijand. Dit betekent niet dat de Amerikanen geobsedeerd zijn door de spanningen, het betekent alleen dat hoe meer spanningen er zijn, hoe meer impulsen de Amerikaanse wapenindustrie krijgt. Als er geen oorlog is, dan wordt het stil in de wapenfabrieken en het Amerikaanse leger moet dan terug naar huis: een fatale klap voor de Amerikaanse economie.

In 1990 viel Saddam Hossain, met medeweten en toestemming van de Amerikaanse ambassade in Bagdad, Koeweit binnen. Daardoor werd de weg naar Dar Al Islam begaanbaar gemaakt. De Amerikaanse propagandamachine (mens en technologie) krijgt een nieuwe taak: laten zien hoe de internationale orde bedreigd was door een groeiend monster dat schuilging onder de naam Saddam Hossaine. De Amerikanen kregen de internationale gemeenschap achter zich, omdat Saddam Koeweit onterecht had aangevallen. Uiteindelijk verliet Saddam Koeweit, maar de Amerikanen zijn sindsdien wel in Koeweit en Saoedi-Arabië gebleven. Ze hebben zomaar de bescherming van de Golfstaten voor hun eigen rekening genomen, maar wel op kosten van de Arabieren. De “hele”wereld stond toe te kijken hoe de Amerikanen hun aanwezigheid in het Midden Oosten prepareerden en hoe ze dat hebben verworven. De “hele”wereld wist hoe de Amerikanen de invasie van Saddam in Koeweit hebben misbruikt om voet aan grond te krijgen in het Midden Oosten. De consequenties van de Amerikaanse stationering in het Midden Oosten hebben zich snel gemanifesteerd, en sindsdien verkeert de hele wereld in chaos.

Tot de eerste golfoorlog was de organisatie Al Qaida niet bekend, de organisatie was tot die tijd actief alleen in Afghanistan. Het is inmiddels bekend dat deze organisatie een Amerikaanse product is. Het is ook bekend dat Saddam jarenlang opgehemeld werd, net als de meeste van de Arabische leiders, door zowel het Europa als Amerika. Het is evenals bekend dat Saddam Hossain Koeweit nooit had kunnen invallen als de Amerikanen hem daartoe niet van te voren hadden aangemoedigd. Men kan niets anders concluderen dat de eerste golfoorlog een scenario was dat te ingewikkeld was voor de naïviteit van Saddam Hossain. Deze traditionele leider geloofde in de westerse propagandamachine en ging denken dat de wereld inderdaad bang voor hem was. Uiteindelijk is hij, om onbekende redenen, gespaard. Hij mocht voorlopig blijven regeren terwijl de Amerikanen hun verblijf in het Midden Oosten veder gingen arrangeren. Tien jaar later valt iets dubieus uit de lucht: de aanslagen van 9/11. Niemand in de hele wereld had zoiets verwacht, niemand had verwacht dat de man die een dag voor de aanslagen nog een bezoek van de CAI in Koeweit kreeg, een gigantische aanslag tegen de Amerikanen zou plegen. Het bleek Oussama Bin Laden te zijn, de man die bereid was om zijn Djihad tegen de hele wereld te leiden. De Amerikanen waren geraakt en ze verklaarden hun eigen Djihad tegen het terrorisme. Met de aanslagen van 9/11 kreeg de geschiedenis een nieuw begin, maar een ander begin dan dat van Francis Fukuyama.

Negen jaar later is de waarheid rond de aanslagen nog steeds niet bekend. Ook is nog steeds niet bekend waarom de dader, Bin Laden, niet is gepakt ondanks de Amerikaanse militaire technologie. Moeten we dan geloven dat Bin Laden en zijn compagnons zo machtig zijn? Het kan allemaal in de tijden van grote leugens, maar dit houdt ons niet tegen om een aantal hypotheses naar voren te schuiven. 1) Bin Laden leeft niet meer, 2) Bin Laden is nog in leven of 3) Bin Laden heeft helemaal niets te maken met 9/11. Welnu, niemand anders dan de Amerikanen zelf zouden kunnen weten of Bin Laden dood of in leven is, want hij is een van de meest gezochte terroristen. De Amerikanen beweren tot op de dag van vandaag dat ze niet weten waar Oussama zich verschuilt, ze kunnen in feite niets anders beweren dan dat. Want als ze de schuilplaats van Bin Laden weten, dan moeten ze hem oppakken, en als ze dat doen dan komt de oorlog tegen het terrorisme ten eind. En als dat gebeurt, dan worden de Amerikanen beperkt in hun activiteiten in het Midden Oosten en Afghanistan. Op dit moment hebben de Amerikanen de steun van de Verenigde Naties niet nodig, want er is internationale consensus bereikt over de bestrijding van het terrorisme. Als de Amerikanen hun vijand niet concreet kunnen aanwijzen, dan hoeft dat ook niet gevraagd te worden aan hun bondgenoten. Rusland voert bijvoorbeeld oorlog tegen het terrorisme, Hamid Karzai voert oorlog tegen het terrorisme, Moebarak van Egypte ook….iedereen heeft zijn oorlog en zijn vijand.

Als god dood is, dan is alles geoorloofd.”, aldus Dotojevsky.

 

De nieuwe vijand is de Islam

De politieke Islam heeft zich in de laatste twee decennia geglobaliseerd. Parallel aan de ambities van de Amerikanen in het Midden Oosten en parallel aan hun war against terror groeit een globale islam, tegen de Amerikanisatie van de wereld. De Amerikanen gaan door met hun beleid in Dar Al Islam, ze worden daarmee geholpen, niet alleen maar door hun bondgenoten, maar ook door de naïviteit van moslims zelf. Ik heb het niet over moslimleiders die hun bestaan te danken hebben aan de Amerikanen, ik heb het meer over militante moslims. Je hoort deze militanten overal schreeuwen en kraaien, je ziet ze dag in dag uit op zenders die gespecialiseerd zijn in de onzin. Ze preken in Qatar, maar ze zijn hoorbaar in Canada, doordat ze zo hard schreeuwen. Ze roepen tot alles behalve zelfbeheersing. Ze marchanderen in alles, zelfs in het leven van jonge moslims in de westerse landen, ook in de Islam zelf. Er is kola-mekka, een boerkini, halalshampoo, halalwijn, een Islamitische mobiele telefoons enz. De internetwegen kennen ook een opmerkelijke drukte, het vervoer van de onzin is in overvloed en de indruk dat de Islam terug is wordt steeds groter. Naarmate de indruk dat de Islam terug is groter wordt, groeit de angst in het westen. Het amalgaam is groot, wij weten niet meer wie wie is en wie wat doet. De moslims in Jemen zijn bang voor de Amerikanen, de Hollanders zijn bang voor de Moslims, de Amerikanen kondigen de oorlog aan en moslims schreeuwen en bedreigen. Het gaat in beide gevallen bijna om grote leugens. Vroeger bouwden mensen grote idealen en nu handelt men in grote leugens. De ironie is dat het westen en de politieke islam elkaar aanvullen in de productie van grote leugens, zonder de schreeuwende “imams” krijgt de westerse ideologie geen voeding meer en, zonder de Amerikaanse dreigementen, wordt het gezag van “imams”minder. Want, wanneer bijvoorbeeld Wilders zich zorgen maakt over de “groei”van de Islam, dan heeft hij niet altijd ongelijk. Wanneer Youssef Qardawi op de uitzending van Al Jazeera van 6 december 2009 duidelijk maakt dat de verovering van de wereld plaats zal vinden en dat de mensheid onder het woord van Allah herenigd zal worden, dan is de rest te begrijpen. Zowel Qardawi als Wilders beseffen niet wat ze aan het doen zijn, ze beseffen ook niet dat ze slechts twee kleine spelers in een kleurloos en eindloos spel zijn. Is wat Qardawi op Al Jazeera vertelt de waarheid? Wie heeft hem gemandateerd om namens de Islam op zulke manier praten? Is het niet iets dat puur uit de hersens van Qardawi zelf komt? Deze man staat trouwens bekend om zijn zinloze uitspraken, soms krijg je de indruk dat hij graag wil praten alleen om het praten zelf. Zo was de uitbarsting van de Ijsland-vulkaan bijvoorbeeld een uitdaging voor het westen, “ze kunnen niets doen tegen de wil van Allah”zegt hij.

Wat Wilders betreft, waar haalt meneer het recht vandaan om zich zo negatief over miljard mensen te uiten? Is het niet te dom en te naïef om te denken dat zijn aannames waarheden zijn? Is het niet te narcistisch om te denken dat de ander de vijand is?

De terugkeer van de Islam is zeker een grote leugen, want de Islam is er altijd , in eindloze vormen. Wat wij nu meemaken zijn slechts manifestaties van een verstoorde internationale orde. De Amerikanen slaan hard in de Islamitische wereld, ze beschermen moslimleiders die hun volkeren onderdrukken, ze manipuleren de verhoudingen over de hele wereld, ze benoemen leiders, ze vervangen leiders, ze sturen leiders aan en ze chanteren andere leiders die niet mee werken. En vervolgens discussieert men in Europa of de steun aan de Amerikanen verlengd moet worden of niet.

De Islam kan geen vijand zijn, want ze is een religie van veel volkeren die zich ook tegen elkaar zouden kunnen keren. Als men dan met de Islam Bin Laden en zijn organisatie bedoelt, dan is men te dom voor de situatie, want Bin Laden vertegenwoordigt de Islam niet. Bovendien, als de gevaarlijke Islam vertegenwoordigd wordt door Bin Laden, dan dient de oplossing van de wereldproblematiek in het Witte Huis gezocht te worden in plaats van het veroordelen van de hele Islamitische wereld. Het fenomeen Bin Laden is in het Witte Huis bedacht dus moet daar het fenomeen ook verder geanalyseerd worden. 

Dat steeds meer meisjes een hoofddoek dragen, dat steeds meer jongens moskeen bezoeken, dat de Islamitische cultuur Europa aan het veroveren is, dat de Islam Europa in zijn geheel zal veroveren, dat de kerken plaats zullen maken voor moskeen, dat de sharia zal domineren, dat de kerstfeesten zullen verdwijnen…. dat, dat, dat en dat, zijn grote leugens waarin mensen graag willen geloven.

April 2010