Islam Partij, Cuenta atrás

De titel van dit artikel refereert absoluut niet naar de islamitische politieke partijen die onlangs in Nederland zijn opgericht, het gaat meer om de partij van Geert Wilders. De Partij voor de Vrijheid is een partij die vaak genoemd wordt in associatie met zijn oprichter, de heer Wilders. Er is geen enkele politieke partij die zich profileert als eigendom van een persoon, maar integendeel, de PVV blijft een partij van de heer Wilders. Dit verschijnsel is nieuw in het politieke landschap in Nederland, het bewijs dat de politiek – theorie en praktijk – in Nederland een grote omwenteling heeft meegemaakt in het laatste decennium. Een individu houdt alle touwtjes in handen en maakt van zichzelf de enige bron van legitimiteit, hij is the hero die Nederland gaat bevrijden, maar hij is ook the victime die bescherming nodig heeft. Wij hebben hier te maken met een paradoxale situatie: een redder die zelf bescherming nodig heeft.

De heer Wilders vaart solo, met een paar bemanningsleden. Door zijn politieke retoriek en immorele verantwoordelijkheid, gijzelt hij de politieke verhoudingen. Anders dan zijn voorgangers, o.a. Hans Janmaat, geniet de heer Wilders van het vertrouwen van de burger die getraumatiseerd is door een maatschappelijke problematiek die door de gevestigde partijen nauwelijks wordt aangepakt. Dit laatste suggereert echter niet dat de partij van de heer Wilders in staat is om deze maatschappelijke problemen wél op te lossen.

Het bestaan van de partij van de heer Wilders is aan de Islam te danken, zonder de “Nederlandse islam” had deze partij nooit kunnen bestaan. Er is, sinds de oprichting tot de dag van vandaag, geen interventie geweest van de partij op welk gebied dan ook. De islam is de specialiteit van de partij van Wilders, vandaar de titel “islampartij” van dit artikel. De complete politieke terminologie van de heer Wilders die de partij aanvoert, refereert naar een werkelijkheid die slechts in de hersenen van deze man bestaat. Door het feit dat de man, kennelijk, geobsedeerd is door de islam en moslims, wordt hij elke ochtend wakker geschud door “islamitische” nachtmerries (NB. er bestaan geen “islamitische nachtmerries”, maar wij imiteren de heer Wilders in het creëren van zinloze begrippen). Waarschijnlijk kon de partij van Wilders om deze reden geen bijdrage leveren aan de aanpak van de andere maatschappelijke problemen. Dit bevestigt ons vermoeden dat de man aan een soort “islamobsessie” lijdt. Helaas blijkt deze obsessie besmettelijk te zijn, want de aanhang van Wilders neemt steeds toe.

Het programma van de partij van Wilders kan als volgt samengevat worden:

1) Wie is de moslim? Een terrorist of een minderwaardige wees, jaag hem weg!

2) Wat wil de moslim? Beroven, bedreigen en plunderen, kijk voor hem uit!

3) Hoe herken je de moslim? Aan zijn baard, aan de bommen onder zijn kleren, aan het zwaard in zijn hand, aan de Burqa ….enz. Grenzen dicht houden!

4) Wat kost de moslim de Nederlandse overheid? Zeven miljard euro op jaarbasis. Dit geld kan beter besteed worden aan militaire doeleinden, want de islam komt er aan!

5) Een moslima die een hoofddoek draagt? Een boete opleggen. De opbrengsten kunnen goed gebruikt worden voor de bescherming van politici (zoals Wilders zelf).

6) Ontwikkelingshulp? Niet voor moslimlanden.

7) Moslim zijn in Nederland? Is mogelijk, maar wel volgens de richtlijnen van de heer Wilders zelf.

Dit zijn een aantal punten uit het programma van de PVV, maar met name het laatstgenoemde is ons inziens volstrekt onduidelijk: wat wil de heer Wilders eigenlijk? Beseft hij wel waar hij naar streeft? Heeft zijn politiek betoog enige reële legitimiteit, of is het meer een expressie van een zeer en ernstige gefrustreerde ziel? Wat betekent de waarschuwing van de heer Wilders met betrekking tot de triomf van de islamitische cultuur? Bedoelt hij soms de eerste generaties Marokkanen en Turken met hun traditionele kledij? Of misschien de “kut Marokkanen” in Nederland? Hoe bedreigend zijn deze verschijnselen dan? Wat voor mogelijke schade kan een hoofddoek meer aanrichten dan de racistische woorden van de heer Wilders zelf?

De ontwikkelingen binnen en buiten Nederland leren ons dat de aanpak van de maatschappelijke problemen bevrijd moet worden van de emoties en vooral van de narcistische percepties van een persoon of een groep. De heer Wilders is narcistisch in zijn opvattingen, hij stijgt boven de Nederlandse politiek om te beweren dat hij ziet wat niet iedereen ziet. Deze arrogante houding wordt op dit moment door zijn hangers gekoesterd, maar de ervaring leert ook dat dit tijdelijk is. Hero Brinkman, de tweede man van de partij, denkt nu al aan de oprichting van een jongerenorganisatie voor de partij. Het initiatief van Brinkman laat bij ons enige vraagtekens rijzen: de aanhang van de PVV bestaat voornamelijk uit jongeren, waarom dan een jongerenorganisatie binnen de partij? Is dit een Cuenta atrás, een aftelling?

Ten slotte, als wij benadrukken dat Wilders onterecht en te veel op de Islam en de moslims mikt, betekent niet dat wat hij zegt volstrek onzin is. De Nederlandse moslims moeten zich veel meer inspannen om de context waarin ze leven, niet beter te leren kennen, maar toe te eigenen. De superioriteitsmentaliteit die sommige gevaarlijke groeperingen uitstralen, dient keihard en openlijk door iedere moslim veroordeeld te worden. De islam schrijft uiteindelijk de gelijkheid tussen mensen uit, het was de profeet van de Islam die ooit zei: “Er is geen verschil tussen een Arabier en een niet Arabier, alleen in de Takwa (geloof).”

Mei 2010