Arabierengastvrijheid

Saoedi-Arabië koopt veel wapens van Amerika, de bewakers van de heilige islamitische plaatsen betalen nu 60 en later 30 miljard dollar aan Washington om het Saoedische leger te moderniseren. De Saoediers hebben de wapens nodig omdat ze “ zich in een gevaarlijke regio leven”, aldus Mohamed Ben Abdellah Al Zelfa (voormalig Kamerlid in Ryad) in een interview met Deutsche Welle.   Amerikaanse functionarissen bevestigden deze week dat de regering binnen enkele dagen het Congres inlicht over de geplande verkoop van met name gevechtsvliegtuigen en –helikopters (84 F-15 gevechtsvliegtuigen, 70 Apache, 72 Black Hawk en litle birds helikopters). Dit is één van de grootste wapentransacties in de geschiedenis van de VS. Dit is ook één van de grote bewijzen dat de Arabieren gastvrij zijn; zeer gastvrij. De Saoediers willen zich eindelijk vermanen, ze gaan vechten en de vijand is nu bekend: Iran. De geschiedenis herhaalt zich, de situatie van na de revolutie van 1979 is terug: Iran wordt steeds groter, waardoor het Sjiietische gevaar op het bestaan van Saoedi-Arabië serieuzer dan ooit is geworden. De Amerikanen? Natuurlijk, ze  hun gastvrije vrienden in het Midden Oosten helpen graag. En bovendien, de vliegtuigen zitten alleen maar te roesten en ze worden steeds ouder. Over een paar maanden zijn ze ongetwijfeld niets meer waarde dan een paar duizenden dollars. In tegenstelling “tot wat bij eerdere grote wapenleveranties aan Saoedi-Arabië het geval was, wordt in Washington niet veel verzet verwacht van bondgenoten van Israël in het Congres, dat na notificatie 30 dagen heeft om bezwaar te maken. Ook Israël ziet Iran als een toenemende strategische dreiging. Een woordvoerder van de Israëlische ambassade in Washington zei gisteren dat Israël de gedachte achter de verkoop begrijpt, „al staan we niet te juichen””(NRC Handelsbald 14 september 2010). Amerika verplaatst zich naar het Midden Oosten, de kosten van deze verplaatsing moeten terugverdiend worden. Dat kan, want de Saoediers zijn bekend om hun “hulp”aan de Amerikanen: de hele golfoorlogen zijn door de Saoeiders en de Koeweitiers bekostigt, de Amerikanen slaan in.  De Amerikanen maken wapens, bedenken oorlogen en creëren monsters (Bin Laden) waarmee ze anderen bang maken. De Arabieren? Ze zijn bereid om te betalen, de grond spuugt halal geld uit, halal voor de Amerikanen en haram voor de Somaliërs of de Pakistaners bijvoorbeeld.

Enkele vragen die iedereen zich stelt: wat gaan de Saoediers met deze wapens doen? Hebben ze een leger dat in staat is om de wapens te kunnen gebruiken? Zijn de vliegtuigen die Riyad zal krijgen modern of zijn ze, zoals altijd, een motorisch speelgoed voor de Saoeidische soldaten? Het antwoord op de eerste vraag is duidelijk: de Saoediers zullen niets  met die wapens doen. Het antwoord op de tweede vraag is dat het leger van Saoedi-Arabië zwak is (in de gevechten tegen de Jemenitische opstandelingen werden Noord Afrikaanse soldaten in Saoedi-Arabie gesignaleerd). De derde vraag: Saoedi-Arabië kan de oorlog tegen Iran niet aan. Bovendien, wie wil oorlog tegen Iran? Washington, Riyad of beiden? Washington heeft in feite meer belang in een oorlog tegen Iran, maar heeft Washington Riyad nodig? Waar zijn de Israëlische bondgenoten die miljoen keer sterker zijn dan de Saoediers? Het gaat dus niet om Iran, de confrontatie met dat land is voor Riyad gevaarlijk  en Riyad wil ook geen directe confrontatie met de Sjiietische broer. Tegen wie gaan we dan deze wapens inzetten? Tegen Al Qaida in Saoedi-Arabië? Tegen de opstandelingen van Jemen? Of tegen beiden? Maar hebben we, in beide gevallen, zoveel wapens nodig?

Wij hoeven niet veel gaan speculeren, het deal is duidelijk: een ramadancadeau voor the big brother. Een vreemde staand van zaken eigenlijk: in Amerika demonstreren Amerikanen tegen de islam en in de islamitische landen (ook in Saoedi-Arabie) hoor je overal imams tijdens hun preken de Amerikanen uitschilden. Dan dit: in Saoedi-Arabie bevind zich een sterke en krachtige Amerikaanse militaire basis. Deze basis is voldoende om de Amerikaanse enclave (Saoedi-Arabië) te beschermen. Je zou kunnen zeggen waarom zouden de Amerikanen dat doen? Simpelweg omdat ze het land aan niemand willen toevertrouwen dan de trouwe beheerders die nu de dienst uitmaken. Sinds de eerste contacten met het westen, Engeland in het begin en daarna Amerika, heeft Ibn Saoed (de oprichter van de dynastie) begrepen dat het bestaan van zijn koninkrijk in handen was van de machtige westerlingen. De opvolgers van Ibn Soed volgden hem en hanteerden altijd hetzelfde beleid: allahou Akbar (Allh is groot) richting moslims en stiekem tegen de Amerikanen: we are willing to pay, let us not only. Je kunt dus duidelijk zien dat het deal tussen Washington en Riyad een ander aspect heeft dan wat er in de media wordt gezegd. In het verleden was het eigenlijk niet anders dan wat het nu is en in dit kader dienen we de Amerikaanse wapenverkoop begrijpen. Het is meer gastvrijheid van de Arabieren dan een echte en serieuze wapentransactie. Toen ik op school zat las in een van de schoolboeken een verhaal over hoe de Arabieren gastvrij zijn: de Arabier Hatim Attai kreeg ooit bezoek van twee of drie vrienden, om zijn gasten te verwelkomen heeft een van zijn kamelen geslacht.  Nu zijn de Arabieren meer ontwikkeld, ze slachten geen kamelen meer, ze geven kleine fooi aan hun “gasten”: 90 miljard dollars’.

De vraag wat gaan de Saoediers me de wapens doen, doet me denken aan een verhaal van iemand die verkracht werd. Tijdens de verkrachting ontdekte de verkrachter een mes bij zijn prooin waarna hij hem vroeg wat hij met dat mes eigenlijk  doet. De man antwoordde: als iemand mij pijn wil doen, dan zal ik hem met dit mes neersteken. De Saoediers worden kennelijk verkracht terwijl ze veel wapens hebben.

September 2010