Zoliga: Allah of toch de Heer?

Voor de ingang van de gevangenis zitten veel mensen uit de stad van de sultan, ze komen Zoliga aanmoedigen en hopen dat ze haar kunnen zien. Het zijn allemaal joodse gelovigen uit de stad die solidair zijn met dit meisje dat heilig aan het worden is. Ze noemen haar voortaan Zoliga ha-tsadikkah (de heilige), zij is in hun ogen het symbool van oprechtheid, eerlijkheid en zuiverheid. Afvallig is zij alleen in de ogen van de moslims. Haar ouders weten wat hen te wachten staat, namelijk het regelen van een graf voor hun geliefde dochter. Tot op de laatste dag wilde zij geen afstand doen van haar geloof. Ze heeft uiteindelijk voor de Heer gekozen en niet voor Allah, ook al weet zij van tevoren dat Allah het deze keer van de Heer zal winnen.

Abraham en Amira verlaten hopeloos de gevangenis, het proces van hun dochter zal over een paar uren beginnen. De loop der gebeurtenissen wil dat Zoliga ha-tsadikkah op de Sjabat berecht wordt. Berecht? Zij is in feite al berecht, nu dat duidelijk is geworden dat zij als Jodin wil sterven. De sultan is teleurgesteld, zelfs zijn aanbod om het meisje in zijn harem op te nemen is afgewezen. Hij had verwacht dat het kind naar het advies van haar ouders zou luisteren, maar helaas niet. Morgen vroeg moet het meisje voor de rechter verschijnen, zij is officieel beschuldigd van afvalligheid. De berechting zal in het openbaar plaatsvinden, iedereen mag komen kijken.

De mensen dringen voor, vriend en vijand wil de inmiddels beroemd geworden Zoliga ha-tsadikkah van dichtbij zien. Vriend en vijand bewonderen haar oprechtheid, dapperheid, eerlijkheid en vastbeslotenheid. Veel mensen verzamelen zich in de omgeving van het paleis van de sultan, waar de berechting plaats zal vinden. De joodse gemeenschap is niet naar de synagoge gegaan, want dit is belangrijker dan dat. Eindelijk is er een medegelovige die anderen een les kan geven over dapperheid. Ze heeft zich door niemand laten chanteren over haar geloof. De sfeer is gespannen, het is doodstil en de mensen zijn verdeeld in twee groepen: de voor- en tegenstanders. Er worden drie stoelen en een tafel klaargelegd voor de rechter en zijn assistenten, met daar tegenover een bank voor de beklaagde waar Zoliga straks zal komen te staan. Aan de zijkanten zitten mensen op de grond, de tegenstanders zijn in de meerderheid. Dan komt de rechter tevoorschijn, vergezelt door zijn assistenten. De man straalt ernst uit, hij heeft een lange snor, dikke wenkbrauwen, een zeer klein hoofd, een naar voren gestoken kin, donkerbruine ogen en grijs haar dat onder zijn tulband uitsteekt. Hij gaat zitten en draagt iemand op om Zoliga te gaan halen. Abraham en Amira volgen de ontwikkelingen op een afstand, ze kunnen niet weg maar ze kunnen het gebeuren ook niet van dichtbij volgen.

Zoliga wordt voorgeleid, ze kijkt naar al haar tegenstanders en glimlacht naar hen. Haar glimlach bevat een boodschap naar deze mensen die haar niet kennen maar toch haar de dood wensen. De boodschap is helaas niet meer te ontcijferen, misschien wil ze zeggen dat zij hun naïviteit vergeeft, net als Jezus. Wie zal het weten?

“Zoliga! Wij zijn trots op jou”, roept een bewonderaar.

“Rot meisje, jij beledigt ons geloof, Allah zal je zeker bestraffen!”, zegt een vriend van Allah.

“Zoliga, jij bent dapper en vooral oprecht, de Heer houdt van oprechte mensen. Wij zijn trots, trots, trots!”

“Oh Heer, sta het meisje bij! Heer! Heer! Alstublieft Heer

“You you you you, moge Allah jou vervloeken, ketter!”, roept een vrouw die van top tot teen in het wit is gekleed met haar hand voor haar mond.

“Zoliga! Zoliga! Ik ben het Rayhana, kijk naar me, ik ben het! Wees niet bang zusje, wees niet…Ja! Goed zo, zwaai, goed zo zusje, onze Heer staat je bij!”

“Stil! Stil! Ik zeg stil iedereen. De zitting gaat beginnen.”

Zoliga loopt heldhaftig richting de beklaagdenbank, niets aan haar wekt de indruk dat zij bang is. Ze kijkt naar iedereen alsof zij zeker is dat zij de zaak zal winnen. De mensen die haar uitschelden en vervloeken, ziet ze slechts als een kudde schapen die door een blaffende hond hiernaartoe zijn gejaagd. Ze blaten van tijd tot tijd omdat ze dat gewend zijn, schapen doen immers niets anders dan grazen en blaten.

Het boek is online te bestellen, onder andere bij bol.com, amazon.com….